Προσβάλλει την νοημοσύνη μας ο Αναστασιάδης (22 Ιούλη 2011)

Η πιο κάτω επιστολή δημοσιεύτηκε στη “Γνώμη” στις 22/07 και την επομένη στον “Φιλελεύθερο”.

Αγαπητή Σύνταξη,

Πολλές φορές έμμεσα και μερικές άμεσα, έχουμε ακούσει από πλευράς ΔΗΣΥ ότι είναι το κόμμα των πλέον μορφωμένων, καλλιεργημένων και σκεπτόμενων ανθρώπων στην Κύπρο. Ίσως να υπήρχε στο παρελθόν κάποια αλήθεια σε αυτό, όταν η ανώτατη εκπαίδευση αποτελούσε προνόμιο των πλούσιων, που, με τη σειρά τους, στελέχωναν και στήριζαν τον ΔΗΣΥ. Όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει, και τώρα οι πληβείοι μορφώνονται, ή, αν θέλετε, η «ελεύθερη» αγορά φρόντισε οι μορφωμένοι να ανήκουν πλέον κατά πλειοψηφία στην πλέμπα. Πάντως η τελευταία δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ ότι ο Χριστόφιας θα φέρει ακέραιη την ευθύνη σε περίπτωση επεισοδίων κατά την διάρκεια των δύο εκδηλώσεων μέσα και έξω από το προεδρικό στις 19 Ιούλη, κάθε άλλο παρά ραφινάτη ήταν. Ήταν μια χοντρή, χυδαία προσπάθεια υπόθαλψης επεισοδίων που θα του επέτρεπε ταυτόχρονα να βγει και από πάνω ότι προσπάθησε να τα αποτρέψει. Μια προσπάθεια που με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να πείσει για την ειλικρίνεια της ένα μορφωμένο και καλλιεργημένο ακροατήριο, το οποίο θα καταλάβαινε αμέσως πως το μήνυμα που έστελνε σε αυτούς που ήθελαν να κάνουν επεισόδια ήταν πως ότι και να κάνετε το μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου και θα σας καλύψει και θα το χρησιμοποιήσει για να κατηγορήσει και να φθείρει και άλλο τον πρόεδρο Χριστόφια. Να μη ξεχάσουμε και εκείνους – κάποιοι βρίσκονται ακόμα μέσα στον ΔΗΣΥ – που έχουν μείνει γνωστοί ως «αμετανόητοι» και «νοσταλγοί» της ΕΟΚΑ Β’ και του πραξικοπήματος. Μερικοί από αυτούς έχουν προχωρήσει μάλιστα τη νοσταλγία τους ώστε πλέον να περιλαμβάνει και τον Αδόλφο Χίτλερ. Να θυμηθούμε επίσης την δυσαρέσκεια του ΔΗΣΥ με την πρόσφατη απόφαση της Βουλής για το πόρισμα για τον φάκελο της Κύπρου. «Νοσταλγοί» μαζί με τον επίσημο ΔΗΣΥ θεώρησαν ότι παρουσιάσθηκε φέτος μια μοναδική ευκαιρία να διακόψουν την συνέχεια και να πλήξουν την ετήσια εκδήλωση που συντηρεί την ιστορική μνήμη και την πολιτική απομόνωση των πραξικοπηματιών. Παρόλα αυτά, στις 19 Ιουλίου επεισόδια δεν έγιναν. Αυτό οφείλεται στο ότι κατάλαβαν ότι δεν τους έπαιρνε, μπροστά στην αθρόα προσέλευση του κόσμου στην εκδήλωση καταδίκης. Όσο για τους οπαδούς του ΔΗΣΥ, θα σας προτείναμε, αν εκτιμάτε την αξιοπρέπειά σας και θέλετε να συνεχίσετε να αισθάνεστε ότι ανήκετε σε ένα καλλιεργημένο και μορφωμένο σύνολο, να ζητήσετε από τον ηγέτη του κόμματος σας να μην προσβάλλει με αυτό τον όχι μόνο χοντροκομμένο αλλά και πολύ επικίνδυνο τρόπο την νοημοσύνη του κόσμου. Αλμπέρτο Φλωρεντίν, Μάρκος Οικονόμου, Δάφνος Οικονόμου

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Προσβάλλει τη νοημοσύνη του κόσμου ο Αναστασιάδης

Η πιο κάτω  επιστολή  δημοσιεύτηκε στη “Γνώμη” στις 22/07 και την επομένη
στον “Φιλελεύθερο”.

Αγαπητή Σύνταξη,

Πολλές φορές έμμεσα και μερικές άμεσα, έχουμε ακούσει από πλευράς ΔΗΣΥ ότι είναι το κόμμα των πλέον μορφωμένων, καλλιεργημένων και σκεπτόμενων ανθρώπων στην Κύπρο.  Ίσως να υπήρχε στο παρελθόν κάποια αλήθεια σε αυτό, όταν η ανώτατη εκπαίδευση αποτελούσε προνόμιο των πλούσιων, που, με τη σειρά τους, στελέχωναν και στήριζαν τον ΔΗΣΥ.
Όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει, και τώρα οι πληβείοι μορφώνονται, ή, αν θέλετε, η «ελεύθερη» αγορά φρόντισε οι μορφωμένοι να ανήκουν πλέον κατά πλειοψηφία στην
πλέμπα.

Πάντως η τελευταία δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ ότι ο Χριστόφιας θα φέρει ακέραιη την ευθύνη σε περίπτωση επεισοδίων κατά την διάρκεια των δύο εκδηλώσεων μέσα και έξω από το προεδρικό στις 19 Ιούλη, κάθε άλλο παρά ραφινάτη ήταν.  Ήταν μια χοντρή, χυδαία προσπάθεια υπόθαλψης επεισοδίων που θα του επέτρεπε ταυτόχρονα να βγει και από πάνω ότι προσπάθησε να τα αποτρέψει.  Μια προσπάθεια που με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να πείσει για την ειλικρίνεια της ένα μορφωμένο και καλλιεργημένο ακροατήριο, το οποίο θα καταλάβαινε αμέσως πως το μήνυμα που έστελνε σε αυτούς που ήθελαν να κάνουν επεισόδια ήταν πως ότι και να  κάνετε το μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου και θα σας καλύψει και θα το χρησιμοποιήσει για να κατηγορήσει και να φθείρει και άλλο τον πρόεδρο Χριστόφια.

Να μη ξεχάσουμε και εκείνους – κάποιοι βρίσκονται ακόμα μέσα στον ΔΗΣΥ – που έχουν μείνει γνωστοί ως «αμετανόητοι» και «νοσταλγοί» της ΕΟΚΑ Β’ και του πραξικοπήματος. Μερικοί από αυτούς έχουν προχωρήσει μάλιστα τη νοσταλγία τους ώστε πλέον να περιλαμβάνει και τον Αδόλφο Χίτλερ.  Να θυμηθούμε επίσης την δυσαρέσκεια του ΔΗΣΥ με την πρόσφατη απόφαση της Βουλής για το πόρισμα για τον φάκελο της Κύπρου. «Νοσταλγοί» μαζί με τον επίσημο ΔΗΣΥ  θεώρησαν ότι παρουσιάσθηκε φέτος μια μοναδική ευκαιρία να διακόψουν την συνέχεια και να πλήξουν την ετήσια εκδήλωση που συντηρεί την  ιστορική μνήμη και την πολιτική απομόνωση των πραξικοπηματιών.

Παρόλα αυτά, στις 19 Ιουλίου επεισόδια δεν έγιναν.  Αυτό οφείλεται στο ότι κατάλαβαν ότι δεν τους έπαιρνε, μπροστά στην αθρόα προσέλευση του κόσμου στην εκδήλωση καταδίκης.  Όσο για τους οπαδούς του ΔΗΣΥ, θα σας προτείναμε, αν εκτιμάτε την αξιοπρέπειά σας και θέλετε να συνεχίσετε να αισθάνεστε ότι ανήκετε σε ένα καλλιεργημένο και μορφωμένο σύνολο, να ζητήσετε από τον ηγέτη του κόμματος σας να μην προσβάλλει με αυτό τον όχι μόνο χοντροκομμένο αλλά και πολύ επικίνδυνο τρόπο την νοημοσύνη του κόσμου.

Αλμπέρτο Φλωρεντίν,  Μάρκος Οικονόμου, Δάφνος Οικονόμου

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗ – 19/05/2011 για τις βουλευτικές εκλογές

Ενάντια στην επίθεση του Κεφαλαίου, ψήφο στο ΑΚΕΛ

Ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική μεγάλος αριθμός απλών
ανθρώπων απειλεί να εκφραστεί με το μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά ποσοστό αποχής
σε βουλευτικές εκλογές. Το μούδιασμα για πολλούς οφείλεται στην πρωτόγνωρη
παγκόσμια οικονομική κρίση. Μερικοί από αυτούς έχουν ήδη νοιώσει το χτύπημα στο
βιοτικό τους επίπεδο: έμειναν άνεργοι ή χειροτέρεψαν οι συνθήκες εργασίας τους.
Και όλοι οι υπόλοιποι νοιώθουν μια εξίσου πρωτόγνωρη ανασφάλεια, που πηγάζει όχι
μόνο από τις τοπικές εμπειρίες αλλά και από αυτά που διαδραματίζονται σε χώρες
κοντινές όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία.

Δεν είναι περίεργο που όλοι αυτοί νοιώθουν δυσπιστία για την ικανότητα
των πολιτικών να χειριστούν την κατάσταση. Προκαλούνται μεγάλης κλίμακας
κοινωνικές καταστροφές από την κοινωνικά ανεύθυνη και κατευθυνόμενη από τον
ανταγωνισμό και την απληστία συμπεριφορά μιας ελάχιστης μειοψηφίας
υπερπρονομιούχων μεγαλοεπιχειρηματιών.  Και όμως, στην Κύπρο, όπως και παντού
αλλού, οι πολιτικοί που διαχειρίζονται ισχυρούς κρατικούς μηχανισμούς – οι
υποτιθέμενοι εκπρόσωποι του συμφέροντος των κοινωνιών τους – μοιάζουν ανίκανοι
να ελέγξουν αυτή τη μειοψηφία και να εξουδετερώσουν τα αποτελέσματα της
αρπακτικότητας τους.

Υπάρχει ωστόσο μια καθοριστική διαφορά ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και όλες τις άλλες κοινοβουλευτικές πολιτικές δυνάμεις. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα επιτίθενται στο ΑΚΕΛ και την κυβέρνηση Χριστόφια προτάσσοντας τις ίδιες πασίγνωστες πια συνταγές: Μείωση των εξόδων του κράτους μέσα από το πάγωμα ή τη μείωση μισθών, «στοχευμένες» παροχές (έτσι ώστε να τις παίρνουν «μόνο εκείνοι που πραγματικά τις χρειάζονται», δηλαδή σχεδόν κανένας), παράταση του ορίου αφυπηρέτησης και μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς να νοιάζονται για την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας, και πολλά άλλα, όλα στο ίδιο αντιλαϊκό μοτίβο.

Ενώ επιδιώκουν να ρίξουν ολόκληρο το βάρος στους ώμους αυτών που δεν
ευθύνονται για την κρίση – στους ώμους των εργαζομένων – το κεφάλαιο αφήνεται
στο απυρόβλητο. Ακόμα και απλά και προφανή μέτρα όπως η αύξηση του ήδη ελάχιστου
εταιρικού φόρου κατά ένα τοις εκατό και η φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης
ιδιοκτησίας, καταψηφίστηκαν από όλα τα κόμματα εκτός από το ΑΚΕΛ.  Όλα τα άλλα
κόμματα όχι μόνο καλύπτουν τις ευθύνες και τα τεράστια εισοδήματα του μεγάλου
κεφαλαίου αλλά επαναλαμβάνουν όλες τις απαιτήσεις των εργοδοτικών οργανώσεων και
των τραπεζών. Αποσιωπούν –  για να δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα –απολαβές όπως
αυτές των Ανώτατων Εκτελεστικών Διευθυντών της Τράπεζας Κύπρου  Ανδρέα Ηλιάδη
και Γιάννη Κυπρή που ανέρχονται αντίστοιχα στις 980 χιλιάδες και 563 χιλιάδες
ευρώ ετησίως (όπως φαίνεται από την ετήσια έκθεση για το 2009) και ανακαλύπτουν
αποδιοπομπαίους τράγους και προβλήματα όπως το δήθεν «σπάταλο κράτος» και το
«μεταναστευτικό πρόβλημα», το οποίο αναμασούν χωρίς την ελάχιστη αίσθηση ενοχής
ότι έτσι ρίχνουν νερό στο μύλο των πιο επικίνδυνων ομάδων που φιλοδοξούν να
αντιγράψουν το παράδειγμα των γερμανών ναζιστών.

Αυτή η τόσο επίμονα και ξεδιάντροπα εκφρασμένη απαίτηση να υποταχθούν οι
εργαζόμενοι στην θέληση του κεφαλαίου και να το βοηθήσουν με τις θυσίες τους να
ξεπεράσει την κρίση, δεν μπορεί να απαντηθεί με την αποχή. Στις σημερινές
συνθήκες κάθε ψήφος στο ΑΚΕΛ λειτουργεί προπαντός ως κριτική και άρνηση της
πολιτικής όλων αυτών.

Ανατροπή – 19/05/2011  ( http://anatropimag.wordpress.com/ )

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Δύο ξυλοδαρμοί και μερικές δικαστικές αποφάσεις

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πολίτης“, την Κυριακή 6 Μαρτίου 2011.  Δυστυχώς ο δαίμονας του layout (ή όπως αλλοιώς λέγεται) αφαίρεσε πολλές από τις αλλαγές σειράς στις παραγράφους του δημοσιευμένου άρθρου, κάνοντας το να μοιάζει μάλλον πιο δυσνόητο και προχειρογραμμένο από οτι ενδεχομένως είναι.  Δημοσιεύτηκε επίσης την Παρασκευή 11 Μάρτη, σε πολύ καλύτερη κατάσταση, στην εφημερίδα “Η Γνώμη

ΔΥΟ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Σίγουρα είναι σύμπτωση. Πρέπει να είναι κανείς υπερβολικά παρανοϊκός (στις μέρες μας το να είσαι απλά παρανοϊκός δεν είναι υπερβολικό, ίσως να είναι και συνετό) για να υποψιαστεί ότι επίτηδες έγινε ακριβώς ότι έγινε στις 18 Φεβρουαρίου του 2011 – για να μας τo τρίψουν καλύτερα στην μούρη. 

Αναφέρομαι στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για τους δέκα, και μετά οκτώ, κατηγορούμενους αστυνομικούς του γνωστού πια σε όλους video της εφημερίδας Πολίτης.  Εκείνους που πέντε μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 2005, στο σκοτάδι της νύχτας έσπασαν στο ξύλο δύο νεαρούς φοιτητές στην οδό Αρμενίας, ενώ νόμιζαν ότι κανείς δεν τους έβλεπε. 

Η έκθεση της Επιτρόπου Διοίκησης έγραφε: 

  • «Από τις ιατρικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκαν προκύπτει ότι και οι δύο παραπονούμενοι έφεραν πολλαπλά τραύματα σε πολλά σημεία του σώματός τους. Ο Παπαγεωργίου, επιπλέον, υποβλήθηκε σε γναθοχειρουργική επέμβαση, ενώ και στους δύο τοποθετήθηκε νάρθηκας στο αριστερό τους χέρι.»

Και ότι οι φοιτητές:

  • «Παρέμειναν στο δρόμο δεμένοι για τουλάχιστον μία ώρα. Στο μέρος έφτασαν κι άλλοι αστυνομικοί, οι οποίοι μιλούσαν σε πηγαδάκια.  Συνεχώς βρισκόταν κάποιο πρόσωπό από πάνω τους, ασκώντας πίεση στα χέρια τους, ενώ κάθε τόσο τους πλησίαζαν διάφορα πρόσωπα και τους χτυπούσαν.» 

Αυτοί λοιπόν οι αστυνομικοί, μετά από όλα αυτά και πολλά άλλα – όπως ότι πριν βγει στη δημοσιότητα το video κάποιοι από αυτούς τους αστυνομικούς μήνυσαν τους δύο που ξυλοφόρτωσαν ότι τους επιτέθηκαν (!), όπως ότι αρχικά αθωώθηκαν όλοι τους, όπως ότι υπήρξε πρωτοφανής δημόσια κατακραυγή με διαδηλώσεις – αυτοί λοιπόν όλοι τους την γλύτωσαν  χωρίς να πάνε ούτε μια μέρα στην φυλακή.  «Φυλακίστηκαν» με… τριετή αναστολή!

Αυτός είναι ο επίλογος του ενός ξυλοδαρμού. 

        Ο άλλος ξυλοδαρμός έγινε οκτώ μόλις μέρες ημέρες πριν αυτή την απόφαση του Ανωτάτου, στην Λάρνακα, στα γραφεία «Κοινωνικής Ευημερίας».  Εγινε στο φως της ημέρας και μπροστά σε κάμερα καναλιού, ώστε κανείς από τους δράστες να μην αγνοεί ότι τον έβλεπαν.  Ένας αστυνομικός χτυπήθηκε από οργισμένους, ή απελπισμένους ή μάλλον και τα δύο, νεαρούς παλαιστίνιους, εξαρτημένους από δημόσιο βοήθημα που «κόλλησε» στην Βουλή.  Και, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Σύνδεσμος Αστυνομικών Κύπρου ο αστυνομικός «τραυματίσθηκε ελαφρά» (Πολίτης 11 Φεβρουαρίου).

Και να τι μας τρίβουν στην μούρη:  Μερικοί από τους λόγους για τους οποίους οι δικαστές δεν έστειλαν στην φυλακή τους αστυνομικούς αναφέρθηκαν στο δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ.  Τους αναφέρω,  και παρακαλώ τον αναγνώστη να θυμάται καθώς τους διαβάζει την κατακραυγή και τα υπόλοιπα που έγιναν με τους ανήλικους νεαρούς που τραυμάτισαν τον αστυνομικό πριν λίγες μέρες.  Λοιπόν, για τις μικρές ποινές των αστυνομικών και ιδιαίτερα την αναστολή το δικαστήριο πήρε υπόψη:

  • ο αψεγάδιαστος βίος τους
  • το καθαρό επαγγελματικό τους μητρώο
  • η εξωδικαστική τους τιμωρία λόγω της μεγάλης δημοσιότητας της υπόθεσης
  • ο σοβαρός αντίκτυπος που θα μπορούσε να έχει η άμεση φυλάκιση στους ίδιους, τις οικογένειες τους και τις εργασίες τους.
  • η άμεση παραδοχή τους
  • η έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία τους.

Τα δύο τελευταία πάντως θα ήταν σουρεαλιστικά αν δεν ήταν τόσο προσβλητικά.  Πως γίνεται να συνυπάρχει η «άμεση παραδοχή τους» με την αρχική αθώωσή τους;  Δηλαδη οι δικαστές αθώωσαν αστυνομικούς που είχαν σπάσει στο ξύλο αθώους;  Ή μήπως πρέπει να θεωρήσουμε «άμεση» μια παραδοχή που έγινε χρόνια μετά την αποκάλυψη της βιντεοταινίας;   Όσο για το «έμπρακτο» της μεταμέλειας τους, η μόνη πράξη τους που θυμούμαι εγώ ήταν ότι μηνύσαν τους δύο φοιτητές ότι τους επιτέθηκαν.

Αλλά εκείνο που με άφησε άφωνο είναι ο «αψεγάδιαστος βίος τους».  Θυμηθείτε όλη την περιπέτεια της βιντεοκασέτας, που αρχικά ο άνθρωπος που την έβγαλε δεν τολμούσε να την παρουσιάσει, και κατόπιν προσπάθησαν με κάθε μέσο αστυνομία και ιδιαίτερα οι δικαστές να την βγάλουν άχρηστη.   Πόσο δύσκολο είναι για τύπους σαν αυτούς να διατηρούν «αψεγάδιαστο βίο» ακόμα και αν ξυλοφορτώνουν κάθε τόσο, χωρίς όμως να τους παίρνει κανείς χαμπάρι; 

Συγκρίνετε με τον προηγούμενο βίο των προσφύγων από την Παλαιστίνη, την ζωή των νέων που συμμετείχαν στα επεισόδια αλλά και των οικογενειών τους μαζί , ο «αντίκτυπος» στις οποίες δεν μοιάζει να απασχολεί κανένα.  Η λέξη που χαρακτηρίζει το δικό τους βίο δεν είναι «αψεγάδιαστος»,  αλλά αβίωτος.  Έτσι  τον κατάντησε το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ με το οποίο τελευταία τόσο φιλέψαμε «ως Κύπρος». 

Τέλος,  τα γεγονότα στο Λύκειο Βεργίνας, αλλά και οι γνωστές διαδηλώσεις των ακροδεξιών, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου της καθημερινής «εξωδικαστικής τιμωρίας» των αιτητών ασύλου που ζουν στην Λάρνακα. 

Οι ιδέες για το πώς θα τιμωρήσουμε και πως θα «γλυτώσουμε» από το «πρόβλημα» των παλαιστινίων προσφύγων, δεν λείπουν από διάφορους δημοσιογράφους και μερικούς βουλευτές.  Μάλιστα η τελευταία προτεινόμενη λύση είναι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.  Τι έγινε όμως για να μην κινδυνεύουμε, αν είμαστε για παράδειγμα νέοι με κάπως πιο μακριά μαλλιά ή πιο πολύχρωμα ρούχα,  από την αστυνομική αυθαιρεσία που φτάνει ως τους μακρόσυρτους βραδυνούς ξυλοδαρμούς για το χάζι;  Στο κάτω κάτω, δεν έγιναν και λίγες διαδηλώσεις για αυτό το ζήτημα, μόνο αυτές των ρατσιστών έχουν σημασία;  Τι έγινε (τίποτα απολύτως!) με τον σοβαρό τραυματισμό από μαχαίρωμα του τουρκοκύπριου αντιρατσιστή μουσικού τον περασμένο Νοέμβρη στην Λάρνακα; Η τελευταία δικαστική απόφαση για τους δέκα, και η μηδενική αντίδραση σε αυτή όλων αυτών που τόσο σοκαρίστηκαν από λίγους εξαθλιωμένους και γι΄αυτό στιγμιαία εξαγριωμένους παλαιστίνιους, τα λέει όλα.

 Αλμπέρτο Φλωρεντίν

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Δέστε εδώ για περισσότερα…

http://anatropimag.wordpress.com/

ή και εδώ:  http://anatropi-mag.org/

Posted in Uncategorized | Leave a comment